Қосымшада талқылауларды оқу, жауап беру және хабарландырулар алу ыңғайлырақ.
Бәріңізге сәлем ? Мен біршама жақсарып, өз туу тарихымды жазып отырмын ? Сонда, 20-қаңтарда таңертең өте ісінген болдым, әдеттегіден де нашар, сол себепті "жедел жәрдемді" шақырдық. Олар келді, қысымды өлшеді, нормалдың орнына 130/80 болыпты, содан әкетіп ауруханаға жатқызды ? Сол жерде несеп талдауын алды, протеин нормасының орнына 15-ке шыққан екен, сонда мені тууға жатқызуды шешіп алды, соған ешқашан дайындалмағаным анық болды? 21-қаңтарда таңертең сағат 6-да маған Мифепристон берді әр 2 сағатта, сағат 11-де құрсақтағы ауырсыну сезілді, 13:20-да сулары кетті, содан хаос басталды ? Патологиядан босандыру бөліміне ауыстырды, жата алмадым, отыра алмадым, сағаттар бойы тек төрт аяқ күйде тұрдым, қысымдар өте қатты болды, кешірім сұраймын, қаратындарға, бірақ мәселе сол, қысымдар болып жатты, бірақ жатыр аузы ашылмай қойды. Шамамен сағат 10-да ауырсынып, жылап, акушерлер мен дәрігерлерді көргенде эпидурал немесе димедрол сұрай бастадым, өйткені соңғы айларда ұйықтамадым, ауруханада да ұйықтамай жаттым, ешнәрсе жемедім, соңында босануға таңертең 11-ге дейін ұйықтамай, түскі асты да жей алмай кірдім ? Нәтижесінде, қысымдар минут сайын келіп, сана-сезімімді жоғалтып алдым, ауырғанда есімді жоғалтып, есіме келгенімде ешқалай жылай алмадым, тек үн шығарып жаттым, ауырғанда секіртуді айтты, содан секірдім, ертеңіне таңертең сағат 7-де дәрігер келді, аузын 4 саусақтай ғана ашық деді, одан әрі 6 сағат осылай азап шегуге шыдай алмаймын деп кесарь қиюды сұрадым, бірақ мұны біле тұра келдің, көтер деп кетіп қалды. Осыдан кейін кроватқа жаттым да, қысымдар аралығында есімді жоғалтпау үшін осылай жаттым. Ешкімнің уақыты мен сәті есімде жоқ, ақырында итеруге басталғанда қатты қысқырып, дәрігерді шақырдым, акушерлер келіп, капельницаны тағы да дайындай бастады, сонда ғана бұл қатерлі азабым аяқталады деп ұқтым. Маған итеруді айтқан кезде, күшім жоқ екені
Пікірлер: 29
Ұнатулар: 4
