Қосымшада талқылауларды оқу, жауап беру және хабарландырулар алу ыңғайлырақ.
Қазір бұл жерде сөз қылып отырғаным жақсы, себебі ортада туыстарымның көбі бар. Туған кезімнен тек бір апта болды, бірақ маған босанған соңғы депрессия басталғандай тұрады, әлі толық сауығып үлгермегендіктен, іздері жазылмаған, сүттерім өте ауырып кетті. Бұл кезеңде маған айналам бәрі нені істеуім керектігін айта бастады. Кеңесті қабылдамаймын деген жоқпын, бірақ бірдеңе тыйым салуы керек деп жүр, мысалы, балама алма жеген соң іші ауырады деген, мынау айтты, сонау айтты. Бірақ бұл менің ағзам, мен де ақылсыз емеспін, осы мәселені зерттедім және көкөністер мен жемістердің ағзама қажет екенін білемін, олар түсінбейді ?. Ал кеше күйеуіммен біз менің қайынжеңемнің баламды бірінші рет жуғызбағанымызға қапаланғанын білдік. Яғни солай істеу керек, дәстүр солай дейді... Ойбай, олар айтпаса, қайдан білейік, мен осы ұсынбалы дәстүрлерімізді өлтіруді ғана жақсы көремін, олардан тек адамдар арасындағы қатынастарға зиян келеді. Бізге келген соң тағы бір күннен соң жуғыздық, ол ештеңе айтпады және бөлмеден шығып кетті, біз күйеуіммен керемет істедік. Және кеше күйеуім айтты, мүмкін сенің сүтіңнің калориясы төмен болып, сондықтан бала тоймай жылайды. Қайынжеңем, сенің сүтің аз, сондықтан дейді. Ол әдетте тояды, кейде мен кеш тамақтандырамын, ол ұзақ соремін және меніңкілер шын ауырып кетеді, сондықтан керіліп жатамын, ол жылайды. Тек жақында ғана күдеріңді алуды үйрендік. Мүмкін гормондарым әзілдеп жүр, мен сезімталырақ және ауыртпашылығырақ болып кеттім, қарапайым түсіну мен шыдамдылық қажет, айыптауларды емес. Және мен түсіндім, неге қыз балаларға олардың аналары келіп көмектеседі, анамның өзімен болғаным тиянақтырақ болар еді. Оған бәрін айта аламын, жылап қаламын, жалқаулыққа ұштасам, ол мені түсінеді және қабылдайды. Телефон арқылы сөйлескенде, маған жеңілірек болады, қалай істеуім керектігін түсіндіреді, айыптамайды. Ол менің жас анам, 4 бала тапқан, әлі есінде бәрі бар)) Бірақ менің қайыным жалпы жақсы, біз пікірлеспесек те, ол түсіністі. Үйдегі істерді өзіне алды, бұл маған көптеген жеңілдік әкелді. Бірақ балаларды тәрбиелеуде біз аспан мен жер сияқтымыз... баламды аралас тамақтандырғанда, ол оны тамақтандырайын деп өтінеді, мен қарсы емеспін, тамақ әзірлеп жатқанда «Ал менің қызымды ешкім тамақтандырмайды, сүті жетпейтін шығар, ә?сенің әкең мен анаң қарамайды ғой» - деп айтып отырады, иә, бала кіші, бірақ мұндай қатынас одан әрі жалғасын табар. Және бала көзінде біз жаман, ал ол жақсы болып шығады... уһ, мүмкін мен тым алаңдап кеттім, бірақ мен мүлдем басқаша көзқараспамын. Ал ол әлі туылмай тұрғанда, біз арамызда келісімге келгенбіз, баламызға бәріміз тең қарарымыз. Мені нағашым 3 жасымнан тәрбиелеп өсірген, сол кезде ол әр қолайлы сәтте анамның жаман екенін, мына нәрсені жасамағанын, ал басқаны дұрыс емес деп айтып отыратын, сондықтан менің де солай екенмін, деп ойлаймын, әйтеуір нағашы айтқандай. Тек қазір ұғынып отырмын, бұл мүлдем олай емес. Менің жапа-жалғыз анам, жас болатын, ал нағашым оның үшін қайынжеңе болушы еді, бүгінгі күнге дейін. Мүмкін менің балалық шақтағы фобиям, маған Бішкектен бір психолог қызықсынып тұрғандай, егер кімді білсеңіздер, ұсынып берсеңіздер жақсы болар еді ??.
Пікірлер: 16
Ұнатулар: 4
